recensie: Profuna Ocean - Watching the Closing Sky

Profuna Ocean valt onder de progrockscène. In Nederland kent dit deel van de popmuziek een behoorlijke aandacht, al levert het geen bestsellers op in de albumtoplijsten. Grote internationale acts eisen de aandacht op; acts die, als ze de wereld rondtrekken, altijd ook even Nederland aandoen. De grondslag voor die aandacht voor Nederland ligt in de internationale aandacht voor Kayak: een progrockband van naam, ook in het buitenland.

Het debuutalbum (of ep, volgens andere bronnen) van Profuna Ocean komt tegelijkertijd uit in Nederland, Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Voor een beginnende band uit Nederland is dat een mooie start. Met Watching the Closing Sky verwerft deze viermansformatie direct internationale aandacht. Geheel in de traditie van de progrock bevat Watching the Closing Sky vier lang uitgesponnen – maar onderhoudende – stukken. Die vier stukken vormen een eenheid die van de eerste tot de laatste noot als een weldaad uit de speakers stroomt.

Rustige rock
Het album opent met 'Changing Legacy' waarbij vergelijkingen met andere bands uit de progrockscène je door het hoofd flitsen; zoals Yes, Flower Kings, Marillion en vele andere. Maar geen van hen springt echt naar voren; de mix van invloeden is blijkbaar goed doorgeroerd. De heren blijven aan de rustige kant van de progrockstroming. Harde elementen uit de metal of gothic zijn niet aanwezig, waardoor het album op elk moment van de dag lekker wegluistert. Als je weet dat de band uit Nederland komt, moet je haast wel vergelijken met Partner, vanwege het stemgeluid van Raoul Potters. En met Alquin vanwege de opbouw in het openingsnummer. Ook ga je vergelijken met Kayak, die wat sterker voorbij lijkt te komen in het slotnummer 'S.C.I.T.S.'. Als je luistert naar dit album dan kun je alleen maar concluderen dat dit een groep is met potentieel maar ook een heel geslaagd debuut heeft afgeleverd. Deze cd/ep is een eerste proeve van bekwaamheid en staat als een huis in progrockland.

De band bestaat uit Raoul Potters op gitaar en zang, Arjan Visser op bas, Rene Visser op de toetsen en Fred den Hartog op drums. Dat deze heren een lekker stuk muziek kunnen maken, bewezen ze op 20 september tijdens de Beachbattle in Scheveningen, waar ze werden uitgeroepen tot de beste band van de avond. Op korte termijn gaan ze samen met oudgediende Alquin op tournee door Nederland. Een mooie gelegenheid om zowel de oude bekenden, van toen de muziekstroming nog symfonische rock heette, als het tegenwoordige progrock aan het werk te zien.

Live in Nederland:
17 oktober Muziekcafé Helmond - Helmond
30 oktober Taverna - Nieuwerkerk
21 november Muziekcentrum De Bosuil - Weert (Supporting Alquin)
22 november Podium Victorie - Alkmaar (Supporting Alquin, aftershow)