recensie: Nick Cave (vert. Paul Witte) - De dood van Bunny Munro

Het is niet altijd een succes als zangers gaan acteren, dj's gaan schilderen of presentatoren zich op het kunstijs begeven. Maar er zijn van die Multi-talenten waarvan alles wat ze doen of maken je tot diep in de ziel raakt. Nick Cave is een van hen. Al dertig jaar maakt hij succesvolle albums en nu levert hij met De dood van Bunny Munro zijn tweede roman af.

Dit boek over een seksverslaafde verkoper van schoonheidsproducten die na de dood van zijn vrouw met zijn zoontje op reis gaat werd in Engeland wisselend ontvangen. Veel kritieken spraken schande over de aaneenschakeling van ranzigheid en pornografie. Andere recensies waren juist weer lovend en bejubelden Caves' talent.

Seksgod
Eenzelfde lot is Bunny, de hoofdpersoon uit deze roman beschoren. Deze zelfbenoemde seksgod trekt 's ochtends afwisselend een slip met tijger- of panterprint onder zijn pak aan, positioneert zijn vetkuif in de juiste vorm en scheurt dan met zijn gele Fiat Punto langs de huizen om vrouwen  schoonheidsproducten aan te smeren en – liefst zo snel mogelijk – het bed in te krijgen.

Wat ik nou niet echt niet snap is dat een prachtvrouw als jij het aanvaardbaar vindt dat haar lichaam uitgerekend datgene wordt ontzegd waar het nou juist zo'n behoefte aan heeft...De vloeibare hemel... Honderd procent plantenextracten en natuurlijke aroma's... Het is Barry White in een flesje... Bunny legt zijn hand op Georgia's pols, drukt op het zachte deeg van haar muis en meent te kunnen voelen dat haar hartslag sterker wordt.

Hoewel Bunny veelvuldig aan zijn gerief komt, zijn niet alle dames gevoelig voor zijn charmes en zo komt hij regelmatig bont en blauw geslagen bij zijn klanten vandaan. Op een dag treft Bunny zijn depressieve echtgenote hangend aan de gordijnrails aan. Zij heeft zelfmoord gepleegd na tv-berichten over een maniak met duivelshoorntjes die zich gewapend met een riek moordend door het land begeeft.

Handelsreis
En dan zit Bunny opgescheept met zijn negenjarige zoon, Bunny junior, en ziet maar een mogelijkheid: de jongen mee op handelsreis nemen. Bunny junior met immer ontstoken oogleden waarvoor zijn vader steeds druppels vergeet te kopen, wacht op de achterbank van de auto terwijl zijn vader aan het werk is. Hij leest in zijn encyclopedie en is een wijs jongetje dat met verbazing de wereld van de volwassenen gadeslaat. Als hij bezoek krijgt van de geest van zijn overleden moeder weet hij wat hem te doen staat: zijn vader beschermen en zelf de verstandigste zijn.

Toegegeven, er komt veel seks voor in het verhaal, en hoewel hilarisch beschreven worden de geile, veelal op April Lavigne en Kylie Minogue gebaseerde fantasieën van Bunny wat eentonig. Maar er is zoveel meer dat het boek zeer de moeite waard maakt. De symboliek van het naderende einde in de vorm van de gehoornde moordenaar die steeds dichterbij komt, de prachtig beschreven relatie tussen vader en zoon en het taalgebruik van Nick Cave maken De dood van Bunny Munro tot een roman van hoog niveau.