recensie: Terribly Happy

Politieman Robert Hansen wordt van Kopenhagen overgeplaatst naar een gehucht in Zuid-Jutland, een mistige uithoek van Denemarken. De sfeer in het dorp is even zompig doch noodlottig als het omliggende moeras. Vooral als blijkt dat de zonderlinge inwoners er hun eigen regels op nahouden.

Robert ontdekt al snel dat zijn uniform weinig indruk maakt. Voortdurend krijgt hij te horen hoe hij dingen anders doet en hoe het eigenlijk moet. Botterik Jørgen Buhl is de echte sheriff, compleet met cowboyhoed, die de scepter zwaait in de enige kroeg die het dorp rijk is. Thuis mishandelt Jørgen zijn vrouw Ingerlise, een lonkende blondine die Robert maar al te graag haar littekens toont. Dat kan niet goed gaan.

Beklemmende spanning
De driehoeksverhouding tussen Robert, Ingerlise en Jørgen ligt ten grondslag aan de western die Terribly Happy eigenlijk is. Robert is de lonesome cowboy, Jørgen de eigenmachtige en onbetwiste slechterik en Ingerlise de vrouw in nood. Dit narratieve uitgangspunt valt samen met de beeldtaal en het ritme. Het zwijgende gestaar in de kroeg, het nadrukkelijke geluid van voetstappen. Regisseur en scenarioschrijver Henrik Ruben Genz hanteert de westernstijl zo effectief dat je nauwelijks een stel saloondeuren mist. Maar de film heeft ook iets van een ouderwetse plattelandssage, een typische, stugge Lage Landensfeer à la Alex van Warmerdam en dan vol letterlijk en figuurlijk mistige verwikkelingen. De beklemmende spanning van een naar binnen gekeerd dorp middenin een grijsgroene vlakte is licht absurd, maar tegelijkertijd ook zorgwekkend levensecht. Een treffende combinatie, zeker als je weet dat Terribly Happy is gebaseerd op ware gebeurtenissen.

Anderzijds blijft Terribly Happy misschien juist als Deense western wel erg afstandelijk. Vooral in het begin maken de personages het redelijk voorspelbare verhaal niet helemaal waar. De toenadering tussen Ingerlise en Robert is hier en daar raar clichématig. Robert is bovendien een net iets te weinig aansprekend figuur. Identificatie met en sympathie voor hem blijven uit, terwijl daar wel op wordt gehint. Desalniettemin is Terribly Happy geslaagd als een stemmig vormgegeven variant op de Lage Landenwestern.