recensie: Thomas Pynchon - Inherent vice

De nieuwe nieuwe roman van Amerikaanse schrijver Thomas Pynchon is een aangename verrassing. Voor het eerst heeft Pynchon geen ondoorgrondelijke postmodern werk geschreven, maar een ronduit vermakelijke detective. In Inherent Vice slaat de Amerikaanse cultschrijver een heel andere weg in door pulp fiction te verheffen tot literatuur.

Thomas Pynchon is met name bekend geworden met de roman The Crying of Lot 49 (1966), een postmodern werk dat geen coherente eenheid vormt, maar een verzameling is van indrukken en fragmenten. Een kenmerkend element in de boeken van Pynchon is de grote hoeveelheid personages die opduiken in de loop van het verhaal. Dit is ook terug te zien in Inherent Vice, maar ditmaal heeft Pynchon geen experimentele roman geschreven. Voor zijn hymne aan de jaren zestig heeft Pynchon zich  laten inspireren door de Amerikaanse auteurs Raymond Chandler en Elmore Leonard.

The Golden Fang
De hoofdpersoon van Inherent Vice is de private–investigator Doc Sportello. Het is een tijdje sinds Doc zijn ex–vriendin heeft gezien. Plotseling komt ze de detective opzoeken met een verhaal over een complot om een miljardair te ontvoeren. Het is het eind van de psychedelische jaren zestig in LA, de tijd waarin 'liefde' een van de woorden die rondgaan op het moment, en Californië bevolkt wordt door hippies en dopers.

De lezer van Inherent Vice belandt, net als de hoofdpersoon, al snel in een bizarre wirwar van verhaallijnen en 1001 personages, die door van schrijver allemaal een bijzondere naam toebedeeld kregen. Tijdens zijn zoektocht naar de een mysterieuze entiteit die bekend staat als The Golden Fang komt Sportello surfers, hustlers, dopers, rockers, moorddadige criminelen, bikers en FBI–agenten tegen. Sportello moet heel wat toeren uithalen om al zijn tegenstanders in de roman te slim af te zijn.

Film Soleil
Voor de psychedelische dreigende sfeer van het boek heeft Pynchon dankbaar  gebruik maakt van technieken uit de filmwereld. Met scherpe hard–boiled dialogen en het gebruik van veelkleurig en surrealistisch decors geeft de schrijver het boek dezelfde vaart en spanning als een aktiefilm.

De schrijver putte voor zijn beschrijvingen van de omgeving uit zijn eigen ervaringen als beginnende schrijver in een stadje aan het strand in California. Ondanks dat Pynchon in een voor hem onbekend genre schrijft, is Inherent Vice een interessante toevoeging aan het oeuvre van de schrijver. Misschien slaagt het werk er zelfs in om Pynchon bekend te maken voor een groter publiek. Naar verluidt heeft de schrijver inmiddels al een aanbod ontvangen om Inherent Vice te laten verfilmen.