recensie: illy Prize op Art Rotterdam naar Lotte Geeven

Art Rotterdam | Vraaggesprek met directeur Fons Hof | Object Rotterdam | illy Prize naar Lotte Geeven

 

Tijdens Art Rotterdam wordt voor de zesde keer de illy Prize uitgereikt. Het is een aanmoedigingsprijs voor de meest vernieuwende kunstenaar op de beurs. Een vakjury kiest uit vijf genomineerden een winnaar die naast een geldprijs van tienduizend euro ook een voorstel mag doen voor een nieuw ontwerp voor de illy Art Collection; een met kunst gedecoreerde serie van de befaamde illykopjes. Genomineerd zijn dit jaar Lotte Geeven ( Nederland) David Adamo (België), Gregor Gaida (Duitsland), Rossella Biscotti (Italië) en Bedwyr Williams (Engeland). En zoals de beurs zich graag internationaal presenteert, zo ook de illy Prize, welke overigens ook op andere kunstbeurzen (zoals bijvoorbeeld Art Brussels) wordt uitgereikt. Het is dit jaar namelijk voor het eerst dat een Nederlander wint.

Jhim Lamoree, kunstcriticus en jurylid licht de keuze voor winnares Lotte Geeven (1980) toe. Volgens Lamoree zijn kunstenaars tegenwoordig verhalenvertellers. Een parallel met de beurs dient zich aan. Want wie siert de opening? Verhalenverteller en performer Abner Preis. Wordt hier een trend neergezet?

Lotte Geeven, Courtesy Mart House Gallery

Op het eerste gezicht zie je het verhaal in het werk van Geeven niet. Je ziet sculpturen en tekeningen, gevonden objecten als een tafel, stoelen, een ladekast, die zij transformeert tot nieuwe objecten. Geeven zaagt ze in stukken, verwijdert delen en zet ze vervolgens opnieuw in elkaar. Het object blijft hierdoor herkenbaar. Een tafel is nog steeds een tafel. Een functionele tafel is het echter niet meer. De ingrepen van Geeven voorzien de tafel van een nieuwe functie: die van verhalendrager.

Lotte Geeven, Courtesy Mart House Gallery

De meubelobjecten van Geeven maken deel uit van een groter, langlopend project met de titel Hotel Insomnia (2007). Geeven is geen honkvaste kunstenaar. Ze reist de wereld over en verblijft als Artist in Residence in diverse steden, als New York, Xiamen (China), Tbilisi (Georgië) en Kythera (Griekenland). Ze vraagt zich af of ze op een andere plek ook iemand anders is. Zijn plaats en identiteit met elkaar verbonden en misschien wel inwisselbaar? Op haar tochten door de steden waar ze tijdelijk woont, verzamelt ze beelden, gespreksflarden maar ook gevonden voorwerpen. Deze verwerkt zij in haar installaties, waarvan op Art Rotterdam een neerslag te zien is.

Geeven is er niet. Haar galeriehouder André Martens van Mart House Gallery neemt de prijs voor haar in ontvangst. Wie weet is zij onderweg, op zoek naar nieuwe onderdelen voor Hotel Insomnia. Al champagnedrinkend stel ik me haar voor, in de buitenwijken van Moskou ofzo. Met een gevonden tafel op de rug sjouwt ze terug naar een donker atelier. Zo is alweer een nieuw (hoewel clichématig) verhaal geboren en blijkt een vervormde tafel prima als troubadour te kunnen fungeren.