recensie: Kjetil Try - Laat de kinderen tot mij komen (vert. Ingrid Hilwerda, Carla Joustra)

Laat de kinderen tot mij komen, geschreven door de Noorse schrijver Kjetil Try (1959), beschrijft de bloedstollende klopjacht van hoofdinspecteur Rolf Lykke op een genadeloze seriemoordenaar. Lykkes vondst van de ingevroren ingewanden van acteur Reidar Dahl in zijn appartement in Oslo blijkt het lugubere begin van een serie moorden die in Noorwegen zijn weerga niet kent.

Wanneer Oslo wordt opgeschrikt door de ene wrede moord na de andere, wordt de gedegen inspecteur Rolf Lykke op de zaak gezet om de moordenaar te ontmaskeren. Lykkes gestructureerde en analytische geest, die hij onderhoudt met het maken van ingewikkelde legpuzzels, heeft hem het hoogste percentage van opgeloste moordzaken bezorgd binnen het politiekorps. Ondanks zijn briljante ingevingen tast hij volledig in het duister wanneer er achtereenvolgens een acteur en een non worden vermoord door het uitsnijden van hun ingewanden. Gedurende zijn gedetailleerde speurtocht vallen langzaam de puzzelstukjes één voor één op hun plek en ontdekt hij het gruwelijke meesterplan van de meest geduchte seriemoordenaar aller tijden in Noorwegen.

Spannend tot het eind
Het is Kjetil Try gelukt om een goede thriller neer te zetten, die de lezer op het puntje van zijn stoel gevangen houdt. De lezer krijgt een realistisch kijkje in de keuken van Lykkes politieonderzoek waar moedeloosheid en fanatisme elkaar in hoog tempo afwisselen. Na de moord op de acteur Reidar Dahl hebben Lykke en zijn collega's geen idee in welke richting zij moeten zoeken, maar door de grondige werkwijze van Lykke, wordt de moord van alle kanten belicht. Stap voor stap strepen de rechercheurs alle mogelijkheden af en wanneer een non op dezelfde gruwelijke wijze wordt vermoord, is een verband al snel duidelijk. Wanneer dit aanknooppunt een religieuze grondslag blijkt te hebben en er ook een baby wordt ontvoerd, komt de ontknoping van het mysterie steeds dichterbij. Het plot van Laat de kinderen tot mij komen is zo goed in elkaar gezet dat de lezer pas op het laatst het meesterplan van de seriemoordenaar doorziet. Maar dan is het misschien al te laat.

Naast een goed doordacht plot scoort Try ook punten met de geloofwaardige uitdieping van Lykke als hoofdpersoon. Ondanks zijn huwelijksproblemen en het wantrouwen van zijn korpschef behoudt Lykke zijn heldere en scherpe blik, die de sleutel blijkt te zijn tot de ontrafeling van het bloedige spel dat de seriemoordenaar met de politie speelt. De lezer wordt bijna automatisch meegezogen in zijn briljante denkwerk en buigt zich elke bladzijde onbewust met krakende hersens over de motieven van de moordenaar. Try laat de lezer intens meedenken met inspecteur Lykke, en toont zich daarmee een thrillerschrijver van de bovenste plank.

Laat de kinderen tot mij komen is een thriller die de gemiddelde adrenalinejunkie beslist moet lezen. Spanning en ongeloof lopen als een rode draad door het boek en komen op briljante wijze samen in een ontknoping waarbij je mond simpelweg open valt.