recensie: Threes Anna - Wachten op de moesson

Van de hand van Threes Schreurs verschenen voorafgaand aan haar nieuwe roman Wachten op de moesson al vier andere boeken, twee films en diverse documentaires. Maar wellicht dat toch niet meteen bij iedereen een lichtje gaat branden bij het lezen van haar naam. Threes Schreurs opereert dan ook onder een pseudoniem: Threes Anna.

Van die naam werden eerder al romans als Motormoeder en Vogel kan niet vliegen gepubliceerd. Die laatste kwam voort uit haar speelfilmdebuut The Bird Can't Fly uit 2007. Daarnaast was Schreurs artistiek leider van theatergroep Dogtroep en staan er meer dan vijftig theaterproducties op haar naam. De in 1959 geboren Vlaardingse is een multitalent. Je zou haast gaan vrezen dat de diverse werkzaamheden ten koste van haar schrijfkwaliteiten zouden kunnen gaan. Niets is minder waar.

Schone schijn
In haar prachtig geschreven, meeslepende nieuwe roman maken we kennis met Charlotte Bridgewater. Charlotte woont met haar dementerende vader en haar laatste bediende in een riante villa in Rampur, India. De voorheen rijke en invloedrijke familie Bridgewater houdt met moeite het hoofd boven water. Alles is gericht op het ophouden van de schone schijn. Het grootste deel van de huisraad is verkocht en de overgebleven spullen zijn herverdeeld over de ruimtes om de ontstane kaalslag te verbergen. De eens zo trotse familie is evenzo gehavend als het oude huis waarin ze resideren.

Threes Anna geeft een prachtig beeld van de vergane glorie van het eens zo machtige Britse koloniale leven. Middels flashbacks van Charlotte's leven en dat van een, wegens een groot op handen zijnd bal van haar club, in haar huis logerende kleermaker, wordt dit verval schrijnend duidelijk. Aan de hand van twee levensverhalen ontvouwt zich een halve eeuw Indiase geschiedenis. Vanaf de allereerste zin weet Schreurs de lezer mee te slepen in de dramatische ontwikkelingen. 

Als haar ziel net zo smetteloos was geweest als haar gazon was ze dat jaar niet gestorven.

Versnipperd geheel
Hoewel het verhaal door de vele terugblikken versnipperd tot ons komt, raakt de schrijfster de draad van het verhaal nergens kwijt. Alles heeft met elkaar te maken en elke tijdssprong heeft zijn functie. En hoewel de verwevenheid van het leven van Charlotte met dat van de kleermaker al snel duidelijk wordt, weet de auteur ons op het einde toch te verrassen. Wachten op de moesson eindigt op een dramatische, melancholieke wijze en laat de lezer na de laatste woorden beduusd achter met de Indiase dramatiek malend in het hoofd.

Threes Anna weet met haar verhaal de lezer diep in het hart te raken. Overspoeld door emoties verslind je de bladzijden. Hopend op en vrezend voor het slotakkoord. En zowel aan de hoop als aan de vrees wordt ten volste tegemoet gekomen. Lezen is vaak een fijne bezigheid. Wachten op de moesson maakt het tot een voorrecht.