recensie: Tunng - …And Then We Saw Land

Tunng is er nooit de band naar geweest een veilige koers te varen. Goed in het gehoor liggende liedjes worden altijd voorzien van een verassende tekst en begeleiding. Met deze aanpak groeide de band over drie albums langzaam uit tot een van de boegbeelden van het folktronica-genre, dat traditionele folk en eigentijdse elektronica combineert. Op ...And Then We Saw Land doet Tunng er alles aan om fris en relevant te blijven.

Dat doet de band ditmaal zonder Sam Genders, die Tunng ooit als studioproject met Mike Lindsay begon. Doordat Genders' inbreng eigenlijk nooit van die van Lindsay was te onderscheiden, is van zijn afwezigheid weinig te merken. De aanwezigheid van zangeres Becky Jacobs is dit keer minder gemakkelijk over het hoofd te zien. Dat is jammer, want ze is bepaald geen nachtegaaltje. Dan is er ook nog Ben Bickerton, een nieuwe tekstdichter. Met zijn tekstuele bijdrage heeft hij geholpen Tunngs' vierde album een samenhangende nautische thematiek mee te geven.

Doordat veel nummers handelen over de zee, reizen en schipbreuk, is het beluisteren van de cd als een zee-expeditie, waarbij ieder nummer voor een nieuw te ontdekken eilandje staat. Dat de liedjes zich met eilandjes laten vergelijken, komt ook doordat ze qua sound en sfeer erg op zichzelf staan. Toch is er wel een algemene tendens waar te nemen op ...And Then We Saw Land. Deze cd is uitbundiger dan voorgaande albums Mother's Daughter and Other Songs en Comments of the Inner Chorus. Dat komt door de vrolijke sing-along-sfeer die een aantal nummers kenmerkt en een 'breder' geluid. Aan de beproefde combinatie van akoestische gitaar en minimalistische glitch zijn drums, elektrische gitaren, piano's en synths toegevoegd. Helemaal nieuw is deze aanpak niet voor Tungg; ...And Then We Saw Land gaat verder waar voorganger Good Arrows ophield.

Sky Radio
De opener en eerste single 'Hustle' is een prima voorbeeld van het uitbundig klinkende Tunng. Het is een overtuigende folkpopsong die in handen van Jack Johnson of Jason Mraz niet van Sky Radio af te slaan zou zijn geweest. Tunng kiest uiteraard voor een minder voor de hand liggende uitvoering. Ach ja, wie zit er in deze tijd nog op hits te wachten?

Dat het allemaal nog wilder kan, bewijst 'Sashimi', dat rockt en piept als een nummer van Flaming Lips. In het instrumentale 'By Dusk They Were in the City' worden we op een heuse gitaarsolo getrakteerd. Op 'October' en 'With Whiskey' laat Tunng zich van een meer ingetogen kant zien, maar ook deze nummers zitten vol muzikale verassingen.

Muzikale storm
Daarmee is de vierde Tunng een zeer afwisselend album geworden, vol productionele nuances. Het nadeel van deze aanpak is dat de luisteraar weinig rust geboden wordt, en in die rust lag juist de charme van met name de eerste twee Tunng-albums. Bovendien ontbreek het in dit nieuwe gelaagde geluid erg aan lage tonen. Wanneer een paar akoestische gitaren de basis vormen van je geluid, dan volstaan een paar lage elektronische drones nog om de boel in balans te houden. Nu de bakens verzet zijn naar een meer electro- en rockgeoriënteerd geluid is een goede baspartij, al dan niet elektronisch, op zijn plaats. Toch is ...And Then We Saw Land een welkome aanvulling op het oeuvre van Tungg. Dat is te danken aan de opvallend hoge kwaliteit van de liedjes zelf. Al is schipbreuk een terugkerend thema is op deze cd, Tunng heeft zijn eigen muzikale storm doorstaan.

Tunng speelt op 20 april in de Melkweg.