recensie: Charlotte Gainsbourg - IRM

Charlotte Gainsbourg verraste in 2006 met haar album 5:55. Vier jaar later is er de sterke opvolger IRM. De cryptische titel staat voor wat wij in Nederland kennen als MRI. Gainsbourg haalde inspiratie voor dit door Beck geproduceerde album uit het geluid dat ze hoorde tijdens een MRI-scan.

In 2007 liep Charlotte Gainsbourg bij een waterski-ongeval hersenletsel op. Tijdens de herstelperiode waren diverse MRI-scans nodig om aan te tonen dat ze volledig genezen was. De song 'IRM' is de weerslag van haar ervaringen tijdens de MRI-scan: vreemde geluiden en een soort praatzang, die meer aan Beck doet denken dan aan het voorgaande werk van Gainsbourg. De invloed van Beck is niet alleen terug te horen in het geluid op IRM maar is ook in compositorisch opzicht groot op dit vierde album van de zangeres. Waren vorige keer Air en Jarvis Cocker de songleveranciers, ditmaal tekent Beck voor de meeste composities. De invloed van Gainsbourg zelf ligt vooral in de uitvoering, het stemgeluid en de inspiratie.

Spannend, elektrisch en Frans
Met IRM heeft Gainsbourg een spannend, elektronisch klinkend album afgeleverd met nog steeds voldoende Franse elementen. De twee Franstalige songs zijn niet de enige invloeden uit Frankrijk. De voordracht en uitvoering van de Beck-composities klinken zeker nog voldoende als Gainsbourg om niet van een Beck-plaat te hoeven spreken. Luister bijvoorbeeld naar het meeslepende 'In the End'. Het daarop volgende 'Heaven Can Wait' is uptempo en onderschrijft het nieuwe spannende geluid dat het tweetal heeft neergezet. Het is niet verwonderlijk dat dit nummer de single is geworden.

Smeltkroes
De wedergeboorte van Charlotte Gainsbourg in 2006, na enkele onbeduidende albums, heeft met IRM een welklinkend vervolg gekregen. Gainsbourg heeft andermaal meer afstand genomen van het Franse chanson, zonder haar roots helemaal te vergeten. Het levert een sprankelende mengeling van stijlen op, waarin veel luisteraars echter nog wel de afkomst van deze dame zullen waarnemen. De wereldse ritmes van een lied als 'Voyage' zijn op sprankelende wijze vermengd met strijkers én met alles wat Gainsbourg aan stem en sfeer en Beck op compositorisch en productioneel vlak te bieden hebben. IRM kan met recht een spannende smeltkroes van wereldse ritmes, elektrische instrumenten, Franse swing en frisse tempo's genoemd worden.