recensie: Badly Drawn Boy - Is There Nothing We Could Do?

De soundtrack voor de film About a Boy behoort tot het beste dat Badly Drawn Boy op plaat heeft uitgebracht. Zijn sfeervolle composities bleken destijds uitermate geschikt als filmmuziek en kwamen op cd ook nog eens meer dan uitstekend uit de verf. Dat schept hoge verwachtingen voor de tweede soundtrack van de hand van de Britse singer-songwriter. Is There Nothing We Could Do? is een album met mooie filmmuziek, maar kan als geheel toch niet overtuigen.

Nog niet eerder wachtte Badly Drawn Boy zo lang met het uitbrengen van een nieuw album. Ruim drie jaar na Born in the UK komt hij met een opvolger. Is There Nothing We Could Do? is de soundtrack voor de Britse televisiefilm The Fattest Man in Britain. Voor de als Damon Gough geboren Badly Drawn Boy is dit zijn zesde album. In 2000 debuteerde de Mancunian met The Hour of the Bewilderbeast. Het album werd door critici bejubeld en won de prestigieuze Mercury Music Prize. De muziek trekt ook de aandacht van de regisseurs van de film About a Boy. Ze vragen Gough de gehele soundtrack van de film voor zijn rekening te nemen. Het album is een hoogtepunt in het oeuvre van de singer-songwriter.

Gebrek aan afwisseling
Op Is There Nothing We Could Do? worden we helaas niet zo verwend als zeven jaar eerder op de soundtrack van About a Boy. Het gaat hier niet zozeer om een verschil in kwaliteit als wel een verschil in variatie op de afzonderlijke albums. About a Boy is een cd waarop rustige pianonummers perfect worden afgewisseld met meer bombastische of uptempo nummers. Een buitengewoon muzikaal werkstuk dat van begin tot eind kan boeien. Eentje met vele hoogtepunten, waarop elk geluidje een afgewogen keuze lijkt te zijn.  

Muzikaal doet het meest recente album van Badly Drawn Boy niet veel onder voor About a Boy of een van de andere vier cd's van zijn hand. Wat gaat er dan toch mis? Is There Nothing We Could Do? is vooral een vlak album geworden. Het ontbreekt aan afwisseling. Elk nummer lijkt op het nummer ervoor en zelfs na meer dan tien luisterbeurten is er nog geen nummer blijven hangen. Mooie muziek, dat zeker, maar vooral veel van hetzelfde. Daarmee klinkt het album vooral als een lekker achtergrondmuziekje voor op de zondagmiddag.

Sfeervolle filmmuziek
Stuk voor stuk zijn de nummers op Goughs laatste werk mooie tastbare composities. Mooie detaillistische 'kleine' nummers, waarin het combinatiespel van gitaar en piano als vanouds uitmuntend is. De toevoeging van strings, viool, cello en trompet maken de nummers compleet en zorgen voor dat extra filmische laagje. Filmmuziek is het dan ook zeker, maar voor een opzichzelfstaand album werkt de muziek wat minder: het geheel is te traag en de cd blijft te veel hangen in het scheppen van sferen alleen. Is There Nothing We Could Do? komt niet lekker op gang en als het één ding bewijst is het wel dat muziek die op het witte doek misschien wel werkt, niet altijd hoeft te overtuigen op cd.