recensie: The Bacon Brothers - New Year's Day

The Bacon Brothers brengen met New Year's Day een album dat hen na veertien jaar muziek maken toch echt los moet kunnen maken van hun film- en tv-werk. Met dit rockalbum – dat doorspekt is met soul – bewijzen ze eens te meer dat ze ook echt een band zijn.

Het album New Year's Day gaat van start met het titelnummer, dat er direct lekker stevig in knalt. Heel even doet het zelfs denken aan U2, niet vanwege de titel maar vanwege het intro. Kevin Bacon vertelde eerder: 'De song is geschreven vanuit het perspectief van een achttienjarige jongen, die Philadelphia verruilt voor Los Angeles om zijn droom als ster waar te maken. Maar hij keert terug naar Philadelphia voor de Mummers Parade op nieuwjaarsdag.' Een heerlijke rocksong, geschreven door beide broers, die meteen duidelijk maakt dat het hier gaat om een serieuze band en niet om twee film- en tv-beroemdheden, die zich eens aan een muzikale carrière wagen.

Muzikale bagage
Alle songs op het album zijn van de hand van Kevin of Michael. Twee songs schreven ze als duo. Beide broers spelen ook een keur aan instrumenten; het muziek maken komt geenszins uit de lucht vallen. De stevige muzikale bagage is duidelijk hoorbaar.

De tweede track van het album, 'Go My Way (The iPod Song)', herbergt een stevige dosis soul, waar nog meer composities van zijn voorzien, zonder dat het aan rock ontbreekt. 'Bitter Man' verhaalt over de verbittering als je niet van alle kleine lichtpuntjes gedurende de dag kan genieten. Kleine voorbeelden zijn: een punker die voor iemand opstaat in de ondergrondse, of een moeder die een liefdesliedje zingt in een vergeten achterstandswijk. Het door de beide broers geschreven 'The Eye of the Storm' is opnieuw een lekkere rocksong, voorzien van een aantal breaks die zorgen voor een mooi gevarieerd eindresultaat. Het is ook meteen een van de hoogtepunten op New Year's Day. Jammer dat het nummer een fade-out heeft en niet een lekker afgerond einde.

Hitpotentie
De rock van The Bacon Brothers ligt lekker in het gehoor. De songs hebben teksten die echt wat vertellen en die soms zelfs een aanklacht zijn. Dat laatste vinden we bijvoorbeeld terug in het nummer 'Children', dat vooral een aanklacht is tegen geweld in naam van het geloof. Het is ook een smeekbede om daarmee te stoppen.

The Bacon Brothers worden ondersteund door een band gevormd door Paul Guzzone (bas en gitaren), Frank Vilardi (drums), Charlie Giordano (toetsen, accordeon) en Ira Siegel (gitaren). Het is een band die er samen met de broertjes in slaagt geoliede en lekker klinkende soulrock af te leveren. Er zijn liedjes bij die zeker niet zouden misstaan op 3FM. Neem het titelnummer 'New Year's Day': als dat wordt opgepikt zal het kunnen uitgroeien tot een hit. Maar ook zonder hit zal dit album van The Bacon Brothers zijn weg naar de muziekliefhebber wel weten te vinden.