recensie: I Am Kloot - Sky At Night

Het New Acoustic Movement-jasje zullen de mannen van I Am Kloot wel nooit meer kwijtraken. Maar wat geeft het? Na het matige tussendoortje B komt de band met Sky At Night weer met een prachtige plaat. Het vijfde studioalbum laat een andere zijde van het drietal horen. Rustiger, ingetogener, gebalanceerder en vol met experimentjes. Een mooi melancholisch album waarop de band zich van zijn beste kant laat zien.

De voorgaande vier studioalbums van I Am Kloot zijn pakkende, vlotte akoestische popalbums. Het nieuwste album klinkt intiemer en rustiger. En rustiger pakt op Sky At Night heel goed uit. In de muziek zijn een aantal kleine veranderingen doorgevoerd die de sound net een andere klank geven. Gelukkig laat de groep haar sterkste punten onveranderd: de roffelende drums, de puntige akoestische gitaar en het herkenbare 'Britse-straatschoffie-accent' van John Bramwell.

Snerpende stem
Een van de veranderingen is de lengte van de nummers. Waar voorheen het merendeel van de nummers de drie minuten nauwelijks haalde, is nu 'Proof' het enige nummer dat onder die grens blijft. Het lijkt of de band letterlijk de tijd heeft genomen om nummers met een kop en een staart te maken. Hierdoor klinken de nummers minder afgeraffeld dan voorheen soms het geval was. Het nummer 'Proof' was overigens eerder ook al te horen op de tweede cd I Am Kloot (en op de compilatiealbums BBC Radio 1 John Peel Sessions en B). Waarom ervoor gekozen is om het nummer nogmaals, weliswaar in een rustigere variant, uit te brengen is een raadsel.

Er zijn nog meer veranderingen te bespeuren op de laatste cd van de band uit Manchester. Zanger John Bramwell lijkt zijn stem beter onder controle te hebben. Zijn zang is vloeiender en treedt minder op de voorgrond. Of dit louter een winstpunt is, valt te betwisten. De snerpende, soms tegen het valse aan zittende, stem is wel een van de krachten in het geluid van de band. Ook wordt de tweede stem vaker ingezet, zoals bijvoorbeeld in 'Fingerprints', een nummer waarin ook strijkinstrumenten perfect worden verwerkt. Verder horen we op Sky At Night ook trompet ('Same Shoes'). I Am Kloot heeft het aangedurfd om te experimenteren met hun instrumentarium.

Guy Garvey
De lichte koerswijziging die te horen is op Sky At Night is goed te verklaren. Voor de productie van de plaat werd samengewerkt met Guy Garvey, de voorman van de eveneens uit Manchester afkomstige band Elbow. En dat is duidelijk terug te horen: de nummers van Elbow zijn kleine, muzikaal sterke kunststukjes met veel gevoel voor drama. Deze bagage heeft Garvey meegenomen in zijn rugtas richting de studio van I Am Kloot. Ook het slepende en melancholische van Elbow is terug te horen in het geluid van de band rond John Bramwell. Sky At Night kan dan ook het stempel 'mooi luisteralbum' krijgen. Misschien iets minder rock-'n-roll dan voorheen, maar zeker niet minder geslaagd. Een album zonder zwakke momenten.