recensie: Elia Barceló (vert. Jacqueline Visscher) - Donker geheim

In Donker geheim worden zeven Spaanse vriendinnen ingehaald door een geheim uit het verleden. Elia Barceló schreef een thriller die het vooral van dat verleden moet hebben. 

Schrijfster Barceló won enkele belangrijke literaire prijzen in Spanje en schreef eerder onder andere Bal masqué en Tangohart. Ze weet met haar toegankelijke en onderhoudende boeken een groot publiek te bereiken. Zal dat ook lukken met haar nieuwste boek Donker geheim?

Oprakelen
In Donker geheim volgen we de levens van zeven Spaanse vriendinnen. In het verhaal wisselt het perspectief tussen 1974 en 2007. Al snel wordt het duidelijk dat er in de zomer van 1974, toen de vriendinnen allen rond de 18 waren en met school naar Mallorca gingen, dingen gebeurd zijn die hun levens voorgoed beïnvloed hebben. In 2007 brengt de dood van een van hen de vriendinnen weer samen en zijn ze genoodzaakt het verleden op te rakelen.

Tijdens hun middelbareschoolperiode werd het groepje getreiterd door hun klasgenootje Mati. Deze hield in een schriftje alle geheimen van de meiden bij waarmee ze hen vervolgens chanteerde. Iedereen had een bloedhekel aan deze Mati. Uiteindelijk resulteert dit erin dat Mati niet terugkeert van het schoolreisje naar Mallorca. Een van de meiden heeft hier schuld aan. Het is onduidelijk wie het gedaan heeft en wie het wel en niet weten. De vriendinnen dragen dit 'donkere' geheim met zich mee en lijken elkaar de hand boven het hoofd te houden.

Mislukte levens
Het is knap dat Barceló erin slaagt de verhaallijnen van alle zeven vriendinnen grondig uit te werken. Het boek leest als een trein en steeds meer wordt een tipje van de sluier opgelicht over wat er zich in de jaren zeventig op het Spaanse eiland afgespeeld heeft. De schrijfster schetst een knap tijdsbeeld en zet geloofwaardig uiteen hoe de schoolverlaters worstelen met hun ambities, thuissituatie, geloof en seksuele identiteit.

Helaas lukt haar dat alleen in het gedeelte over de jaren zeventig. Wanneer we in 2007 aangekomen zijn, zijn de personages clichématig, oppervlakkig en ongeloofwaardig geworden. Alle zeven vrouwen lijken er na 33 jaar niet in geslaagd hun leven op de rit te krijgen. Ze zijn getekend door verdriet, echtscheiding, losgeslagen kinderen, ziekte en alcoholisme. Het lijkt sterk dat dit allemaal het gevolg is van het geheim dat ze met zich meedragen.

Het is de verhaallijn uit 1974 die ervoor zorgt dat het boek toch tot het einde blijft boeien. De spanning wordt subtiel opgevoerd en je krijgt als lezer steeds meer sympathie voor de zeven jonge vrouwen en begrip voor hun gruwelijke daad die ze begingen. Dat hun karakters voor een deel van het verhaal slecht worden uitgewerkt, neem je als lezer op de koop toe. Het kan niet anders dan dat Elia Barceló met deze thriller opnieuw een succes in handen heeft.