recensie: Eels - Tomorrow Morning

Met Tomorrow Morning is het drieluik van Eels compleet. Het album is de tweede release van 2010, na End Time eerder dit jaar. Vorig jaar verscheen met Hombre Lobo het eerste deel van de trilogie. Tomorrow Morning is de slagroom op de meerlaagse taart. Zoals altijd staat ook deze release weer bomvol pakkende melodieën. Het album overstijgt deel een en twee, maar doet wel wat onder voor sommige oudere platen. Qua geluid is Tomorrow Morning, na de twee wat donkerdere voorgangers, weer opvallend opgewekt en vrolijk.

We zijn wel wat gewend van bandleider E. Zware albums worden afgewisseld met lichtere. Bandleden worden veelvuldig ingeruild. Elektrisch wordt afgewisseld met akoestisch. E trekt ook zonder moeite een rits strijkers uit de kast. Kortom, bij Eels is er eigenlijk altijd wel wat te beleven. Een koerswisseling betekent nooit dat er moet worden ingeboet aan kwaliteit. Experimenteren is aan de Amerikaan dus wel besteed en een miskleun zal er van de hand van E waarschijnlijk nooit verschijnen.

Optimistischer
Met Tomorrow Morning, Eels' negende studioalbum, wordt een meerjarenplan volbracht. Het laatste deel van de trilogie ligt echter anders in het gehoor dan de andere twee delen. Waar Hombre Lobo en vooral End Time nogal zwaarmoedig zijn, is dit derde deel een stuk positiever. En dat maakt het album een stuk toegankelijker. De cd herbergt wat meer uptempo nummers en klinkt daardoor wat vlotter. De vrolijkere pianomelodieën en stevigere drums geven Tomorrow Morning een opgewekter karakter. Alleen de songtitels al getuigen van meer optimisme: 'In Gratitude for this Magnificent Day', 'This Is Where It Gets Good' en 'I Like the Way this Is Going', om er maar eens drie te noemen.

Qua geluid ligt Tomorrow Morning het meest in het verlengde van de dubbelaar Blinking Lights and Other Revelations. Zowel dit hoogtepunt uit E's oeuvre als de nieuwste telg worden gekenmerkt door goed uitgewerkte nummers met veel aandacht voor de muzikale invulling. Je hoort dan ook veel verschillende instrumenten en geluiden langskomen. Opvallend voor Tomorrow Morning is wel dat er meer gebruik is gemaakt van elektronica, zoals bijvoorbeeld op 'This Is Where It Gets Good'. Of dat het geluid ten goede komt, valt te betwisten.

Simpele, krachtige popsongs
Drie albums in twee jaar. Dat is knap, zeker als ze alle drie zo'n hoog niveau halen. Ondanks het verschil in geluid en stemming liggen de albums van het drieluik in elkaars verlengde. Drie platen vol met simpele, maar krachtige popsongs voorzien van pakkende melodieën. De zo kenmerkende soepele en rake gitaar- en pianoakkoorden maken de cd's typische Eels-albums. Een absolute kracht van Tomorrow Morning is de afwisseling tussen uptempo nummers en meer ingetogen songs en tussen het gebruik van gitaar en piano. Iets wat op enkele oudere cd's te weinig gebeurde. Tomorrow Morning is dan ook absoluut een waardige afsluiter van de trilogie.