recensie: Stephen King (vert. Hugo Kuipers) - De Donkere Toren - De jonge jaren van de Scherpschutter

Sinds de romans van Stephen King rondom de Donkere Toren het levenslicht zagen (1982 - 2004) is 'de wereld verder gegaan'. Hoewel er nog veel dingen herkenbaar zijn vanuit die initiële wereld is er ondertussen ook veel veranderd. De Donkere Toren is nu namelijk ook als graphic novel te verkrijgen.

De wereld is dan misschien verder gegaan, de stripvorm van dit magnum opus van Stephen King is meer een relaas van wat voorafging aan de verwikkelingen van scherpschutter Roland Deschain. Zo wordt in het eerste deel verder ingegaan op de opleiding van Roland tot Scherpschutter. Zaken die in de romanversie sporadisch worden aangestipt, krijgen in de graphic novel meer vorm. De jonge jaren van de Scherpschutter zijn verder uitgediept en uitgewerkt.

Plus?
Daarmee is de grafische versie van De Donkere Toren niet zozeer een vertaling van de boekenreeks, maar eerder een aanvulling daarop. Voor de fans dus bij voorbaat al een must-have. Ook fans van tekenaar Jae Lee (Inhumans, The Sentry, Hellshock) zullen van deze serie smullen. De herkenbare stijl van Lee drukt een grote stempel op de sfeer van de albums. Genoeg plussen dus voor deze serie. Maar toch.

Hoewel Stephen King zegt erg tevreden te zijn met de graphic novels rond zijn belangrijkste werk (tot nu toe), klopt er iets niet. Wat de boeken zo bijzonder maakt, is onder andere de mengeling van diverse stijlen. King gebruikt stijlelementen uit de horror, fantasy, western en sciencefiction en mengt deze tot één consistent geheel. Tel daar Kings schrijfstijl bij op (met veel flashforwards en flashbacks) en je krijgt de unieke combinatie die heeft geleid tot het succes van de oorspronkelijke boeken.

Min!
In de stripversie ontbreken deze elementen. Het verhaal is chronologisch opgezet rond Rolands opleiding tot Scherpschutter. De mystiek die zo kenmerkend was voor de romans vervalt hierdoor grotendeels. Je wordt als lezer nu veel te veel aan het handje meegenomen. Er is geen ruimte voor (nog) onbeantwoorde vragen.

Ook de stijl van Jae Lee weet de Stephen King-sfeer niet op te roepen. Hoewel het op zich prima is dat de tekeningen behoorlijk donker zijn, zijn ze letterlijk té zwart. Veelal kijk je als lezer tegen niet meer dan profielen van de karakters aan. Hele figuren, of vaker nog: gezichten, zijn zwart gemaakt. In combinatie met het grotendeels ontbreken van achtergronden krijg je een wel heel minimalistische weergave van de wereld der Scherpschutters.

Beeld
Fans van de boeken hebben zichzelf natuurlijk een beeld gevormd van Kings wereld. De makers van de graphic novels waren terughoudend om hier te veel zelf een invulling aan te geven, en de wereld die zij hebben gecreëerd voelt gewoonweg niet als 'thuis'. De tekenstijl en de voorspelbare chronologische volgorde van het verhaal doen het concept van de Donkere Toren tekort.

We hebben hier dus te maken met een serie prachtig geproduceerde hardcover stripboeken op hoogwaardig papier. Met kunstig tekenwerk en een aanvullende verhaallijn ten opzichte van de oorspronkelijke boeken. Maar het is ook een serie die geen adequate weergave is van het door King geschapen universum. Aan de ene kant niet te missen voor de hardcore fan en aan de andere kant zal ze diezelfde fan niet geheel bevredigen. Zoals vaak ook geldt voor de verfilmingen van Kings werk: de boeken waren beter.


De Donkere Toren - De lange weg naar huis • € 16,95 • ISBN 9789024527892
De Donkere Toren - Verraad • € 16,95 • ISBN 9789024530762
De Donkere Toren - De val van Gilead • € 17,95 • ISBN 978902453077