recensie: Radiohead - The King of Limbs

Het nieuwe album van Radiohead was er opeens. De Britse band kondigde op 14 februari aan dat er vijf dagen later een nieuw album aankwam, en een dag eerder dan gepland was het al te downloaden. Wederom bewees het gezelschap zijn meesterschap in muzikale marktstrategie. Eenzelfde truc hadden Thom Yorke cum suis immers in huis voor de vorige plaat In Rainbows (2007). Verschil: fans bepalen nu niet zelf hoeveel ze betalen.

Want The King of Limbs kost 7 euro. Muzikaal borduurt de plaat goeddeels voort op haar voorganger en volgt daarmee een lijn die sinds Kid A (2000) is ingezet. Want Radiohead is allang niet meer 'Creep' en 'Karma Police'. Elektronica maakt de dienst uit in steeds eclectischere muziek waarbij het organische voornamelijk van Yorke's stem komt. Voor de een avantgardistisch, voor de ander de tijdsgeest. Zeker is dat Radiohead zijn eigen weg plaveit.

Dat blijkt al uit de opening. 'Bloom' is geen inleiding, maar een track die aandacht en meerdere luisterbeurten vergt. Ze voelt als een eeuwige loop. Glitch, stuwende baslijnen en een repeterend elektronisch drumsalvo als achtergrond voor Yorke's lijzige zang, dwingen tot een vraag. Want de kunst is het maken van muziek die je zelf wilt maken – en dat dát goed gevonden wordt. Een kunst die Radiohead zich in de loop der jaren eigen heeft lijken te maken. Maar hoe ver zijn ze?

The King of Limbs zet muzikaal hoog in door in elk nummer iets nieuws te proberen. En waar de eerste tracks vooral een zoektocht zijn, lijken ze 'het' vanaf de dubstep van 'Feral' te vinden. Het gefilterde pianospel in het mooie, zwierige 'Codex' is een baken van rust. En even daarvoor staat het eerste echte hoogtepunt: 'Lotus Flower'. Het is tevens de eerste single van het album, inclusief videoclip, en exemplarisch voor de muzikale meerlagigheid van het album. Na vier keer luisteren is 'Lotus Flower' mooi. Na tien keer komt ze aan. 'Slowly we unfurl/ As lotus flowers', zingt Yorke.

Het laat zich raden waar Radiohead zich bevindt. Maar men ontkomt niet aan een vergelijking met de momenteel zeer populaire Flying Lotus. Omdat laatstgenoemde nooit onder stoelen of banken stak beïnvloed te zijn door Radiohead. Of omdat Thom Yorke samenwerkte met de Amerikaanse producer. En omdat de single 'Lotus Flower' heet. Het voert te ver te zeggen dat Radiohead Flying Lotus navolgt. Maar een tweet van laatstgenoemde geeft een eigentijdse visie op de plaat: 'studentteacherteacherstudent'. Het nog geen 38 minuten durende album is goed. Maar Radiohead loopt niet meer voorop.