recensie: The Mechanic

De Britse no-nonsense actieheld Jason Statham waagt zich na The Italian Job en Death Race weer aan een remake met The Mechanic. Michael Winners botte origineel was een klassieker in het huurmoordenaarsgenre. In de remake wint de snelheid van de actie het helaas van de plot en de karakters.

Arthur Bishop is een huurmoordenaar die aan het begin van The Mechanic beheerst een Colombiaanse drugsbaas uitschakelt en vlucht. Bishop leeft geïsoleerd in een groot huis verstopt in de moerassen van Lousiana, waar hij luistert naar klassieke muziek en knutselt aan een oude sportwagen. Hij krijgt zijn opdrachten van de oude Harry McKenna (Donald Sutherland ooit eens een huurmoordenaar in The Disappearance) die een radertje is in het rad van een grote organisatie. Als Bishop van hogerhand de opdracht krijgt om McKenna uit te schakelen, komt hij in gewetensnood. Hij voert de opdracht uit, maar blijf zich schuldig voelen. Als hij McKenna's moeilijke zoon Steve ontmoet, neemt hij hem op sleeptouw en leidt hij hem op tot huurmoordenaar. Dit gaat echter niet vlekkeloos en de organisatie verliest het vertrouwen in Bishop, waarna ze het op hem en Steve gemunt hebben.

In de originele The Mechanic speelde Charles Bronson de als kluizenaar levende Bishop. Die film opende met een lange scène zonder dialogen, waar Bishop bezig is met een hit. Die scène was een duidelijke hommage aan het minimale Le samouraï van Jean-Pierre Melville, dat geldt als de oertekst waar bijna alle huurmoordenaarfilms aan refereren. Daarmee wordt duidelijk dat de eenzaamheid van het huurmoordenaarsbestaan een existentialistisch randje heeft. Het is daarom opmerkelijk om te weten dat de oorspronkelijke The Mechanic in eerste instantie geregisseerd zou worden door Monte Hellman (bekend van de vervreemdende cultklassieker Two-Lane Blacktop) en dat het script zou gaan over de homoseksuele relatie tussen Bishop en Steve. Dit bleek voor die tijd te gewaagd te zijn en Hellman werd vervangen door Michael Winner die daarna bekend zou worden door goedkope actiefilms als de Death Wish-serie.

Voor de remake is er ook voor een Brit gekozen die bekend staat voor zijn actiefilms. Simon West maakte het vermakelijke Con Air en vervolgens Lara Croft: Tomb Raider. The Mechanic krijgt van hem een vrij generieke behandeling. De film wisselt wat snelle en gewelddadige actiescènes af met een plotverloop  dat niet altijd even goed wordt uitgewerkt. De opdrachten die Bishop en Steve uitvoeren voelen aan als actievulling en missen context, waardoor je als kijker niet altijd geboeid blijft. In zijn gelikte look onderscheidt de film zich niet van het gros van de actiefilms. Ook hier wordt er snel en hectisch gemonteerd in een stijl die na de Bourne-films gemeengoed is geworden. Een leuke toevoeging is wel het homoseksuele thema dat terugkomt in een subplot waar Steve een huurmoordenaar moet verleiden om hem te vermoorden. Maar afgezien daarvan verloopt het verhaal zoals je zou verwachten: de opdrachtgever keert zicht tegen de huurmoordenaar en stuurt iedereen op hem af. De huurmoordenaar is iedereen te slim af en zint op wraak. Niet echt een origineel gegeven meer. The Mechanic weet weinig nieuws in de mix te gooien en wat overblijft zijn wat snelle actiescènes die een déjà vu-effect oproepen. Een duidelijk geval van dertien in een dozijn.