recensie: Templo Diez - Greyhounds

Templo Diez klinkt niet alleen internationaal omdat de bandleden uit verschillende landen komen; de muziek van deze formatie heeft een donkere pop- en altcountry basis met een broeierigheid om jaloers op te worden.

Het vanuit Den Haag opererende Templo Diez zal voor velen een verrassing zijn. Toch is de band al sinds 2003 actief. Frontman Pascal Hallibert, afkomstig uit Frankrijk, speelde vorig jaar ook in Point Quiet, het voormalige White Sands. Hallibert is niet het enige bandlid van Templo Diez dat in beide formaties speelt: Hans Custers treffen we aan in Point Quiet. Templo Diez herbergt drie nationaliteiten: naast een Fransman en een Nederlander is er een ook nog een muzikant uit Italië: Paolo Franza.

Versmelting
Openingsnummer 'Nueva York' zet de luisteraar wellicht op het verkeerde been met een geluid dat grenst aan dat van Iggy Pop; het is niet de staalkaart voor de rest van het album. Met 'My Spring, Your Fall' komt de vergelijking met Fleet Foxes opzetten. En 'Holler #2' brengt het bezwerende van Wovenhand met zich mee. De combinatie van beide sferen weet Templo Diez de rest van het album vast te houden. Soms versmelten de twee stijlen tot een nieuw genre, zoals in het wonderschone, serene 'Pulse Of The Sun'. Ook zijn er overeenkomsten met Sparklehorse. 

Derde uitlaatklep
Naast Templo Diez en Point Quiet is er voor Pascal Hallibert nog een uitlaatklep: Praise the Twilight Sparrow. Deze band speelt in wisselende samenstellingen, maar altijd met hetzelfde middelpunt. Voor Greyhounds schreef de Fransman alle teksten, behalve die voor 'Pulse Of The Sun' die afkomstig is van de Amerikaanse undergroundauteur Charles Bukowski. De opnames vonden plaats in de legendarische Abbey Road studio's, onder leiding van Alex Wharton.

Het is niet zo dat Hallibert drie bands nodig heeft om zijn creativiteit te uiten, want dit vierde volwaardige album van Templo Diez bruist van de inventiviteit. De cd eindigt met dezelfde ontvlamming als in het openingsnummer; '(Stay With Us) We'll Be Right Back' grijpt naar een psychedelische sfeer die afwijkt van het alt-country middenstuk op de cd. Greyhounds is een spannende ontdekkingsreis die de luisteraar uitnodigt om mee te reizen.