8weekly.nl |
recensie: Colin StetsonJurassic Park Jazzdoor Mikko Kuiper Saxofonist Colin Stetson hoopt dat mensen naar hem luisteren en de wereld even vergeten. 'Er zijn' is genoeg. Het is precies waar zijn muziek, die hij uit zijn reusachtige bassaxofoon perst, voor zorgt. Van zijn gelaagde kunststukjes gaat een hypnotiserende werking uit – en het publiek zwijmelt weg. Dat is misschien moeilijk voor te stellen als een man een soloshow geeft op de saxofoon. Maar Stetson klinkt nooit of hij alleen is. Deels door een technisch trucje: hij heeft zich het zogenaamde 'circular breathing' eigen gemaakt. Door lucht te verzamelen in de wangen en deze uit te stoten terwijl via de neus nieuwe lucht wordt ingeademd, is het mogelijk een constante stroom lucht door een instrument te blazen.
Tyrannosaurus Het is dan ook geen lang concert. Stetson is bij de toegift zo uitgeput dat hij eerst zijn bassax, dan zijn altsax en dan toch maar zijn bassax pakt. Hij verontschuldigt zich als 'crowdpleaser'. Maar het is niet nodig. Hij torst zijn instrument en blaast door, in zijn dankbare uitputtingsslag op weg naar een olifantenkerkhof. Het schijnt dat dinosaurussen op vogels hebben geleken. Zouden ze ook hebben gezongen, dan was Colin Stetson vier dinosaurussen tegelijk.
|
CONCERT
Colin Stetson
Gezien op 1 december 2011 Gezien in Bimhuis , Amsterdam
ZOEKEN
ADVERTENTIE
CONCERT
MEER RECENSIES
|
© 1998-2012 8WEEKLY Webmagazine
|