recensie: Alice LaPlante (vert. Anke ten Doeschate) - Hersenspinsels

Een lijk met/zonder vier afgesneden vingers en een demente gepensioneerde chirurg vormen de hoofdingrediënten van deze bijzondere whodunit.

De gepensioneerde orthopedisch chirurg Jennifer White lijdt aan alzheimer. Als haar beste vriendin Amanda vermoord wordt aangetroffen, waarbij vier vingers met chirurgische precisie zijn verwijderd, is Jennifer de hoofdverdachte. Jennifer kan, of wil, zich echter niet herinneren of ze de moord heeft gepleegd. Terwijl ze steeds meer haar grip op de werkelijkheid verliest, doen haar kinderen hun uiterste best om te voorkomen dat Jennifer wordt opgesloten.

Verward perspectief
Tot zover de setting van een bijzonder relaas. In Hersenspinsels laat schrijfster Alice LaPlante het verhaal vertellen door de aan alzheimer lijdende Jennifer. En dat levert ondanks de verwarde staat waarin deze vrouw verkeert een verrassend helder boek op. Niet zozeer met betrekking tot de achtergronden van de dood aangetroffen Amanda. Want het blijft tot het laatst onduidelijk hoe deze vrouw om het leven is gekomen.

Wat voornamelijk duidelijk wordt, is de verwarring die een ziekte zoals alzheimer met zich meebrengt. Door ervoor te kiezen het verhaal vanuit Jennifers standpunt te vertellen word je als lezer meegesleurd in de leefwereld van een vrouw wier heden, verleden en toekomst voortdurend door elkaar lopen. Samen met Jennifer word je bijna per minuut naar een ander standpunt geslingerd. Binnen één zin herken je je zoon niet meer, is hij net geboren of hebben jullie een heel leven samen achter de rug.

Een kijkje in een alzheimerhoofd
De spanning van het verhaal zit niet zozeer in de moordzaak en de vraag of Jennifer Amanda heeft vermoord of niet, hoewel dit vraagstuk het hele boek boven de personages blijft zweven. De spanning zit in het getormenteerde hoofd van Jennifer. Haar voortdurende strijd tegen het vergeten, de driftbuien, de berusting afgewisseld met de strijd tegen de ziekte die ze aan het verliezen is. Het is dit proces dat van Hersenspinsels zo'n boeiende roman maakt.

Dit proces wordt ook door de vormgeving van het boek ondersteund. Het verhaal bevat geen hoofdstukken, maar vier bedrijven. En deze worden gevuld met pagina's vol korte paragrafen bestaande uit indrukken, herinneringen, notities, gedachten en conversaties. Dit alles in een op het eerste gezicht willekeurige volgorde. Door deze manier van vertellen komt de radeloosheid en verwarring van Jennifer extra hard bij de lezer binnen.

Extraatje
Door de gekozen vertelstijl heeft LaPlante aan een verder vrij eenvoudige thriller een noemenswaardig element toegevoegd en is Hersenspinsels zeer zeker de moeite van het lezen waard. Niet alleen voor de liefhebber van het spannende boek, maar zeker ook voor diegenen die geboeid kunnen worden door de psychologie van de mentale teloorgang is dit een aanrader.

Aan het eind heeft Orlando uitgevers ook nog de moeite genomen wat extra informatie aan het boek toe te voegen: auteursinformatie, een kort interview met de auteur en een aantal voorbeeldvragen voor leesclubs. Leuke extraatjes voor boekenclubjes, die de andere lezers verder koud laten. Hersenspinsels als roman doet dat in ieder geval niet.

Bekijk de trailer: