recensie: Yevgueni - Welkenraedt

Het is alweer hun vierde album en na het succesvolle We zijn hier nu toch verwachtten we veel van van deze nieuwe telg uit de Yevgueni-familie. Het herkenbare stemgeluid van zanger Klaas Delrue is weer terug in een elftal nieuwe composities op het nieuwe album Welkenraedt.

Winnende opstelling
Dat Yevgueni een winnend elftal heeft opgesteld wordt al duidelijk bij de aftrap. Openingsnummer 'propere ruiten' is een lekker melodieus nummer, met sterke teksten én de stem van Sarah Bettens als bonus. Dit een-tweetje scoort geheid bij de luisteraar. Sowieso creëren de teksten van Yevgueni goede sfeer om een lekker potje op te spelen. Misschien niet meteen voor een heel stadion, maar tijdens een goed potje tafelvoetbal met vrienden zal het de pret alleen maar verhogen.

De frontlinie krijgt gedegen aanvoer vanuit het middenveld. Via 'Welkenraedt' (een catchy nummer met een jaren tachtig Toontje Lager klank) 'Elisa', 'Verder zonder haar' en 'Veel te mooie dag' voor een gevoelig middengedeelte van de cd. Op vrolijke toon verhaalt Delrue over "een echte wereldramp." "Straks moet ik verder zonder haar."

Reservespelers en achterhoede
"Maar elk nadeel heeft z'n voordeel" beseft Delrue op ware Cruyffiaanse wijze en stort zich niet veel later op 'Zalige Zot'. Met 'Zalige Zot' komen we bij de enige mogelijke reservespeler van dit elftal. Deze cover van Eels' 'Beautiful Freak' valt aan de ene kant op door zijn herkenbaarheid, maar heeft aan de andere kant een clowneske uitstraling. Alsof deze nummer 8 voortdurend balanceert tussen de perfecte balbeheersing en ontspoorde frivoliteit.

Maar op het moment dat de cynische recensent dreigt door te breken staat daar weer een solide verdediging met spelers als 'Lege Handen' en 'Hofstraat'. En al is 'Hofstraat' een beetje dromerig en vol nostalgische gevoelens, dan kunnen we altijd nog rekenen op sluitpost 'Robbie en de aftocht (Slot).'

"Misschien moet je eerst gaan
Om iets naar huis te schrijven
Toch blijf je staan zou het kunnen dat je wacht
Op een reden om te blijven"

En als luisteraar heb je zeker een reden om te blijven. Je wilt dit elftal namelijk nog een ererondje zien doen door het stadion. Na de glorieuze overwinning die ze hebben behaald op het kritische recensententeam lopen ze nog uren lang rondje na rondje over het veld onder het uitzinnige gejuich van de toegestroomde fans. En het was nog lang onrustig in de stad...