recensie: Mathis Haug - Playing My Dues

Er zijn van die albums die moeilijk te vatten zijn in een zin. Deze van Mathis Haug kan in dat rijtje worden opgenomen. Playing My Dues herbergt een muzieksoort die in essentie akoestische blues is met vleugjes soul en folk.

Playing My Dues is het debuutalbum van de in Duitsland geboren en in Frankrijk wonende Mathis Haug. Folk-blues vermeldt het cd-hoesje. Na het draaien van dit kleinood resteert vooral de verwondering. Haug verwarmt de koude winterdag met akoestische muziek die zo voorzichtig klinkt als blues kan zijn. Behoedzaam, om het ijs en de sneeuwkristallen niet te breken wanneer je warm achter het glas zit en een zacht vuurtje de beleving compleet maakt.

Herinneringen
Playing My Dues roept allerlei referenties op. In openingstrack en titelnummer klinkt Haug als de praatstem van een jonge Leonard Cohen en ook in andere liedjes keert het gevoel aan Cohen terug. Verder zijn er verwijzingen naar de aparte voordracht van John Trudell. Niet dat Haug alleen maar praat: af en toe zit er een vleugje soul in zijn zang en roept hij, in de lage registers, Al Green op. Zijn gitaarspel doet denken aan het akoestische werk van Björn Berge. In 'Pickpocket' is het geluid van Jonathan Richman and the Modern Lovers te horen. De afsluiter van het album 'The Caretaker's Parade' heeft de touch van Charlie Louvin'.

Onbekende projecten
Aan vergelijkingen geen gebrek dus, maar beschikt Mathis Haug ook over een eigen geluid? Jazeker, want Haug schuurt met zijn subtiele spel slechts tegen de muziek van anderen aan en maakt er een cocktail van. Dat Haug op zijn vijfendertigste debuteert is verrassend. De muzikant werkte eerder echter aan vele projecten in Duitsland en Frankrijk mee. Zo heeft hij zijn sporen achtergelaten in Fanda BoomBoom, Mat Robert and The Space Foxes, Spoonfull, Mathis and The Mathematiks, The Headcutters en l'Orchestre Evariste Bouchardeau. Geen van deze bands zijn overigens bekend geworden in Nederland. Met Playing My Dues kan het wel eens anders gaan. Zeker als de door de wol geverfde Haug het op de podia weet waar te maken.